En wat is de meest effectieve vorm van magnesium?
Magnesium is een essentieel mineraal dat paarden nodig hebben voor optimale spierfunctie en zenuwgeleiding. Het neemt deel aan de energiestofwisseling, enzymfunctie, elektrolytenbalans en het herstel van spierweefsel na inspanning. Magnesium werkt als elektrolyt in het lichaam van het paard. Het neemt ook deel aan eiwitsynthese en aan meer dan 300 verschillende stofwisselingsprocessen. Het is vooral belangrijk voor groeiende paarden en zwaar getrainde paarden, omdat magnesium verloren gaat door zweet.
Magnesium kan helpen bij het verlichten van spierpijn en krampen na zware training. Daarnaast kan het een prestatiebevorderende werking hebben, omdat het verbeterde zuurstoftoevoer naar spieren, spierkracht en stofwisselingsprocessen ondersteunt. Om deze reden is magnesium bijzonder belangrijk voor zwaar getrainde sportpaarden die veel zweten, ter ondersteuning van prestaties en herstel. Bij jonge paarden hebben groeiende botten en spieren magnesium nodig. Drachtige en lacterende merries hebben ook een hogere magnesiumbehoefte.
Het is ook goed om te weten dat stress de magnesiumvoorraden van het lichaam uitput, daarom wordt magnesiumsuppletie vaak aanbevolen voor nerveuze paarden. Te weinig magnesium in het lichaam kan de activiteit van het sympathische zenuwstelsel verhogen. Onderzoeken uitgevoerd aan Charles Sturt University in Australië en de Waltham Equine Studies Group in het Verenigd Koninkrijk suggereren dat magnesium het gedrag van nerveuze paarden positief kan beïnvloeden.
Magnesium wordt ook aanbevolen voor paarden die lijden aan insulineresistentie, omdat magnesium cellen helpt reageren op insuline en daarom insulineresistentie en het equine metabool syndroom beïnvloedt. Magnesium speelt een centrale rol bij het omzetten van glucose uit voer in energie. Om deze reden kan het toevoegen van magnesium aan het dieet de insulinegevoeligheid verbeteren, vooral bij paarden met overgewicht.
Een belangrijk macromineraal
Magnesium is een macromineraal, wat betekent dat het in grotere hoeveelheden nodig is dan veel andere mineralen. Gras en hooi leveren gewoonlijk niet genoeg magnesium, dus het moet uit ander voer komen. Een paard van 500 kg in rust heeft ongeveer 8 gram magnesium per dag uit zijn dieet nodig. De hoeveelheid stijgt met inspanning, zodat een paard met licht werk 10 gram nodig heeft, matig werk 12 gram en zwaar werk 15 gram. Een hogere hoeveelheid helpt een trainingspaard compenseren voor magnesium dat verloren gaat door zweet en helpt spieren herstellen na inspanning. Calcium en magnesium hebben een balancerende werking in het lichaam, dus zij moeten in een verhouding van 2,5:1 tot 3:1 zijn. Magnesiumtoxiciteit is onwaarschijnlijk bij paarden, omdat overtollige hoeveelheden efficiënt worden uitgescheiden in de urine. Bij paarden met nierfalen moet magnesiumdosering voorzichtig worden gehanteerd. Bij paarden is ongeveer 60% van het magnesium gebonden in botten, waardoor het essentieel is voor het behouden van een gezond skelet en voor calciumabsorptie. De resterende 40% is gebonden in extracellulaire vloeistoffen en zachte weefsels.
Organisch versus anorganisch
Magnesiumsuppletie kan zowel anorganisch (magnesiumsulfaat of magnesiumoxide) als organisch (gecheleerd) magnesium zijn.
Mineralen zijn van nature afkomstig uit de aarde en zijn essentieel voor het behouden van alle fysiologische functies in het lichaam. Als supplementen zijn er twee soorten mineralen beschikbaar voor paarden: anorganische en organische (natuurlijke) vormen. Organisch magnesium is de vorm die paarden vanuit biologisch perspectief het meest effectief kunnen benutten. Organische mineralen lijken meer op de natuurlijke verbindingen die in planten voorkomen. Om deze reden herkent het lichaam ze gemakkelijker op absorptieplaatsen en transporteert ze vanuit de dunne darm naar de bloedbaan. Het absorptiepercentage van de beste magnesiumchelaten is ongeveer 30%, wat aanzienlijk hoger is dan dat van anorganische vormen.
De meest voorkomende anorganische vormen van magnesium zijn magnesiumoxide en magnesiumsulfaat. Het lichaam herkent anorganische vormen niet als van nature voorkomende moleculen, en daarom breken ze niet zo gemakkelijk af in kleinere eenheden die door het darmslijmvlies naar de bloedbaan kunnen worden getransporteerd. Om deze reden is gemeld dat magnesiumoxide bijvoorbeeld zeer slecht absorbeert – hooguit slechts ongeveer 4% – wat betekent dat een veel grotere hoeveelheid nodig is om dezelfde magnesiuminname te waarborgen.
Magnesiumoxide vereist de zuurgraad van maagzuur om het mineraalmolecuul vrij te maken voor absorptie, en het kan daarom maagirritatie en diarree veroorzaken. De biologische vorm is beter opneembaar, maagvriendelijker, en het vermindert het risico op negatieve interacties geassocieerd met anorganische mineralen. Om deze reden zijn organische vormen altijd beter en veiliger. De organische vorm wordt efficiënt benut en biedt maximaal voordeel.
CdG Organic Magnesium, 37,50 €
Magnesiumtekort
Paarden die niet genoeg magnesium in hun dieet krijgen kunnen prikkelbaar of nerveus zijn. Ze kunnen chronische spierspanning hebben of problemen met uithoudingsvermogen. Daarnaast kunnen struikelen en tandenknarsen tekenen zijn van magnesiumtekort. Er is geschat dat wel 20% van alle paarden, en meer dan 50% van zieke paarden, lijdt aan magnesiumtekort! Ernstig magnesiumtekort kan levensbedreigend zijn, maar zo'n aandoening is zeldzaam bij paarden. Hoge vezel-, fosfaat-, vet-, of graanniveaus in het voer kunnen magnesiumabsorptie bij paarden verminderen.
Bronnen:
- Stewart, Allison. Magnesium Disorders in Horses. Vet Clin Equine. 2011.
