De spijsvertering van paarden is grotendeels gebaseerd op microbiële fermentatie in de dikke darm, waar voedingsvezels dienen als belangrijke energiebronnen voor darmbacteriën. Fermenteerbare vezels die in de voeding worden gebruikt, zoals inuline, hebben belangstelling gewekt vanwege hun effecten op de darmomgeving en microbiële activiteit.
In dit artikel wordt inuline paardenvoeding darmgezondheid onderzocht aan de hand van onderzoeksliteratuur, met focus op de structurele eigenschappen, fermenteerbaarheid en rol als onderdeel van een uitgebalanceerd voedingsprogramma.
Wat is inuline?
Inuline behoort tot fructanen, dit zijn onverteerbare koolhydraten die in planten voorkomen. De spijsverteringsenzymen van het paard breken inuline niet af in de dunne darm. In plaats daarvan gaat het naar de dikke darm, waar het dient als voedselbron voor microben.
In de onderzoeksliteratuur wordt inuline beschreven als:
- een fermenteerbare voedingsvezel
- een prebiotische koolhydraat
- onderdeel van de voedingsomgeving van het darmmicrobioom
(Gibson & Roberfroid, 2008)
Inuline en het darmmicrobioom
In verschillende studies is inuline onderzocht vanwege de verbinding met de samenstelling en activiteit van het darmmicrobioom. Als prebiotische vezel functioneert inuline als substraat – dus als voedingsbron – voor darmbacteriën of microbiële enzymen, vooral in de dikke darm.
Onderzoek bij paarden heeft aangetoond dat:
- inuline wordt gefermenteerd in de dikke darm
- fermentatie korte-keten vetzuren produceert
- effecten afhangen van het algehele dieet en de doseersstrategie
(Costa et al., 2012; Cooke, 2023)
Inulinefermentatie in het spijsverteringskanaal van paarden
Bachmann et al. (2021) onderzochten de afbraak van inuline en FOS-verbindingen in het spijsverteringskanaal van paarden. Het onderzoek toonde aan dat fructanen:
- niet significant afbreken in de maag
- voornamelijk worden gefermenteerd in de dikke darm
- gasproductie beïnvloeden afhankelijk van de dosis en de aanpassingsperiode aan het voedingsprogramma
Daarnaast toonden Bachmann et al. (2020) in hun in vitro studie aan dat de fermentatieactiviteit van inuline varieert tussen verschillende delen van het spijsverteringskanaal. Dit benadrukt het belang van dosering en de algehele voedingsstrategie.
Inuline als onderdeel van een voedingsstrategie
In de onderzoeksliteratuur wordt inuline niet gezien als een op zichzelf staande oplossing. In plaats daarvan wordt het beschouwd als onderdeel van een bredere voedingsstrategie die rekening houdt met:
- het basisdieet van het paard
- de totale hoeveelheid vezels
- de balans van fermenteerbare koolhydraten
- de aanpassingsperiode
Cooke (2023) benadrukt in een narratief overzicht dat het gebruik van prebiotica bij paarden gebaseerd is op een voedingsaanpak, niet op een medische interventie.
Samenvatting
Inuline is een fermenteerbare voedingsvezel waarvan de relevantie in de paardenvoeding gekoppeld is aan voedingsondersteuning van het darmmicrobioom en aan fermentatieprocessen in de dikke darm.
Wanneer darmbacteriën vezels (zoals inuline) fermenteren, dienen de geproduceerde korte-keten vetzuren als energie voor de slijmvliescellen van de dikke darm en maken ze onderdeel uit van het normale darmmetabolisme.
Op basis van studies hangen de effecten van inuline af van dosering, het algehele voedingsprogramma en de aanpassing van het paard aan het gebruik van fermenteerbare vezels.
Referenties:
- Gibson, G. R. & Roberfroid, M. B. (2008). Prebiotic effects of inulin and oligofructose. Journal of Nutrition.
- Cooke, C. G. (2023). Prebiotics and Synbiotics in Equine Health and Disease. Narrative review.
- Bachmann, M. et al. (2021). Degradation of monosaccharides, disaccharides, and fructans in the stomach of horses adapted to a prebiotic dose of FOS and inulin. Journal of Equine Veterinary Science.
- Bachmann, M. et al. (2020). In vitro gas production from batch cultures of stomach and hindgut digesta of horses adapted to FOS and inulin. Journal of Equine Veterinary Science.
- Costa, M. C. et al. (2012). Effects of diet on the equine hindgut microbiome.Equine Veterinary Journal.
