Onderzoek: Het Effect van Duindoorn bij Maagzweren bij Paarden en Honden

Studies over de effecten van duindoorn (Hippophae rhamnoides) op maagzweren bij paarden/honden

Effect van een vloeibare emulsie op basis van duindoornbessen op maagzweerscores en maagzuur pH bij paarden

Effect van duindoornbessen en pulp in een vloeibare emulsie op maagzweerscores en maagzuur pH bij paarden

In de paardenstudie "Effect van duindoornbessen en pulp in een vloeibare emulsie op maagzweerscores en maagzuur pH bij paarden" onderzochten onderzoekers het effect van een duindoorn-bevattend supplement op maagzweren bij paarden. In de studie kregen acht volbloed en volbloed-kruising paarden vier weken lang een duindoorn-bevattend supplement, waarna zwerontwikkeling werd gevolgd tijdens een periode van voer onthouden. De resultaten toonden aan dat duindoorn geen significante invloed had op zweren in het bovenste (niet-klierrijke) gebied van de maag. Het aantal en de ernst van zweren in het klierrijke gebied van de maag waren echter significant lager bij paarden die duindoorn kregen vergeleken met de controlegroep. Duindoorn had dus een positief effect bij de preventie en behandeling van klierrijke maagzweren.

Gevallenstudies: Ulceraser en duindoornextract

In gevallenstudies gepubliceerd door het bedrijf Equine Elixirs werden de situaties van twee paarden met ernstige maagzweren beschreven. Gedurende een zes weken durende behandelperiode met het Ulceraser supplement samen met duindoornextract werd een significante verbetering in zweergenezzing waargenomen. Gastroscopieën toonden tot 95% verbetering van zweren in het pylorusgebied.

GEVALSTUDIE 1

In de eerste gevalstudie had een 12-jarige ruin klierrijke en pylorus zweren die drie maanden hadden aangehouden. Zoals gezien bij gastroscopie omvatten de laesies fibrine, zwelling en petechiën (kleine bloedingen). Ondanks antibioticabehandeling en meerdere standaard maagbeschermende medicijnen was er nog steeds een groot, aanhoudend gezweerd gebied in de pylorus. Gele fibrine en bloedspikkels waren zichtbaar en er was geen genezing opgetreden.

Na zes weken van starten met Ulceraser (2 scheppen 's ochtends en 's avonds) en duindoornextractpoeder (1 schep 's ochtends en 's avonds) toonde gastroscopie 95% genezging van de pylorus zweer. Dit was de meest significante vooruitgang die werd waargenomen, ondanks dat het paard eerder drie maanden antibiotica en maagbeschermers had gekregen, die nu werden gestopt. Sinds september 2021 wordt het paard onderhouden met Ulceraser (1 schep 's ochtends en 's avonds) en duindoornextract (1 schep dagelijks) zonder terugkeer van zweren.

GEVALSTUDIE 2

In de tweede gevalstudie werd bij een 7-jarige merrie verminderde prestaties in het springconcours opgemerkt, en gastroscopie vond twee matige zweren in de pylorus. De zweren waren bedekt met een etterige fibrinelaag en petechiën. Na zes weken Ulceraser (2 scheppen 's ochtends en 's avonds) en duindoornextractbehandeling (1 schep 's ochtends en 's avonds) toonde gastroscopie dat de fibrine en petechiën volledig waren verdwenen. De merrie krijgt sinds december 2021 Ulceraser en duindoornextractbehandeling zonder terugkeer van zweren.

Duindoorn bevat een breed scala aan antioxidanten en fytosterolen, en heeft het hoogste omega-7 gehalte onder plantaardige bronnen. Volgens onderzoek werkt duindoorn direct op slijmvliezen en heeft zowel een preventief als een genezend effect op klierrijke en pylorus zweren.

Bron: EquineElixirs

Werkzaamheid van duindoorn (Hippophae rhamnoides) olie versus andere standaardmedicijnen voor het behandelen van maagzweren en erosies bij honden

Werkzaamheid van duindoorn (Hippophae rhamnoides) olie ten opzichte van andere standaardmedicijnen voor het behandelen van maagzweren en erosies bij honden

Deze studie evalueerde de effectiviteit van duindoornolie vergeleken met standaardmedicijnen voor het behandelen van maagzweren en erosies bij honden.

Studieontwerp:

• Dieren: 20 gezonde, middelgrote kruising honden.
  
  
• Induceren van zweren: Maagzweren werden geïnduceerd door toediening van dexamethason (1 mg/kg, intraveneus, tweemaal daags).
  
  
• Behandelgroepen: De honden werden verdeeld in vijf groepen die de volgende behandelingen kregen:

• • Lansoprazol (1,5 mg/kg)
    
    
  • Sucralfaat (1 g/hond)
    
    
  • Misoprostol (10 µg/kg)
    
    
  • Famotidin (1 mg/kg)
    
    
  • Duindoornolie (5 ml/hond)

Alle medicijnen werden oraal tweemaal daags toegediend.

Resultaten:

• Genezingstijd: Gebaseerd op gastroscopische evaluatie genazen zweren het snelst in de duindoornolie groep (gemiddeld 7,5 ± 0,87 dagen), terwijl genezingstijden langer waren in de andere groepen: famotidin (8,25 ± 1,44 dagen), lansoprazol (9,00 ± 1,23 dagen), misoprostol (10,50 ± 1,50 dagen) en sucralfaat (13,50 ± 0,87 dagen).
  
  
• Symptoomverlichting: Eetlust verbeterde significant bij alle honden. Zwarte ontlasting (