Kruiden zijn onderdeel van het natuurlijke dieet van paarden
De natuurlijke voeding van een paard is gebaseerd op planten uit de natuur: kruiden, zaden, bessen, bomen en struiken, korstmossen, algen en meer. Onze paarden zwerven niet langer vrij rond en proeven een breed scala aan planten en kruiden volgens hun eigen behoeften en instincten. Een vrij rondlopend paard kan honderden verschillende plantensoorten eten en zo een enorme variëteit aan diverse voedingsstoffen binnen krijgen.
Tegenwoordig is paardenvoeding grotendeels gebaseerd op gekweekt hooi en een beperkte selectie krachtvoer, wat vrijwel altijd aanvulling met vitaminen en sporenelementen vereist om essentiële behoeften te dekken. Moderne paardendiëten zijn daarom veel smaller en eentoniger dan die van hun wilde voorouders. Gedroogd hooi heeft heel andere voedingswaarden vergeleken met verse planten die direct van de grond geplukt worden. Moderne weiden bestaan ook voornamelijk uit alleen gras. Wanneer een weide botanisch divers is, selecteren paarden verschillende planten uit verschillende gebieden. Klavers en grassen zijn favorieten, maar smaak is niet de enige factor. Planten met grove stengels zoals duizendblad, moerasspirea en struiken verhogen het kauwen en speekselproductie. Paardenbloemen en brandnetels leveren overvloedige vitaminen en mineralen, terwijl boomschors fenolen, tannines en terpenen bevat, enzovoort.
Kruiden diversifiëren het dieet
In de moderne voeding worden mineralen, vitaminen en eiwitten zorgvuldig berekend, maar antioxidanten en andere fytochemicaliën – belangrijk voor immuniteit, celvernieuwing, stofwisseling en algemeen welzijn – worden vaak over het hoofd gezien. Deze stoffen zijn grotendeels afwezig in gekweekt hooi, omdat het niet langer wilde planten ("onkruid") bevat die veel belangrijke bioactieve stoffen zouden leveren.
Hoewel echte natuurlijke weide zelden beschikbaar is, kan de diversiteit ervan gedeeltelijk vervangen worden door kruiden, bessen en planten met verschillende delen aan het dieet toe te voegen. Kruiden en planten diversifiëren een anders eentonig dieet, verhogen speekselproductie en ondersteunen de spijsvertering.
Traditioneel zijn kruiden gebruikt om welzijn te behouden, ziektes te behandelen, parasieten te controleren en wonden en huidaandoeningen te verzorgen.
Kruiden voor problemen, verlichting en preventie
Kruiden kunnen helpen bij veel aandoeningen en, op hun best, ze zelfs voorkomen. Veel maagzweergevoelige paarden gebruiken dagelijks kruidenmengsels als maagbescherming en blijven daardoor gezond. Kruiden kunnen hittegerelateerd ongemak bij merries verlichten, gestresste paarden kalmeren, huidproblemen behandelen, melkproductie bij merries verhogen, ademhalingsfunctie ondersteunen en paarden helpen die lijden aan gewrichtspijn en stijfheid – onder vele andere voorbeelden.
Onthoud dat kruiden bedoeld zijn om voeding te diversifiëren en de natuurlijke functies van het lichaam te ondersteunen en activeren. Ze zijn niet bedoeld om medicijnen te vervangen.
Begin voorzichtig
Wanneer je kruiden introduceert, begin met kleine hoeveelheden. Paarden die niet bekend zijn met kruiden kunnen aanvankelijk een hekel hebben aan de smaak. Als je paard kieskeurig is, begin dan met een klein snufje en verhoog geleidelijk de hoeveelheid naarmate het paard zich aanpast. Acceptatie van kruiden is zeer individueel: het ene paard accepteert alles meteen, terwijl het andere zelfs een kleine hoeveelheid afwijst.
Kruiden en planten zijn een natuurlijke manier om de voedingsstatus te verbeteren en belasten het lichaam minder dan industriële producten. Voedingsstoffen uit kruiden en natuurlijke producten worden efficiënter opgenomen dan synthetische. Vitaminen, sporenelementen en mineralen uit natuurlijke bronnen vormen geen risico op overdosering of toxiciteit. Daarom is passende voeding veilig en kunnen benodigde hoeveelheden industriële producten verminderd worden.
Controleer altijd mogelijke dopingwachttijden voor kruiden bij wedstrijden. Extra voorzichtigheid is vereist bij drachtige merries en veterinaire consultatie wordt aanbevolen voordat medicinale kruiden aan drachtige dieren gegeven worden.
Kruidendoseringen voor paarden
De benodigde hoeveelheid hangt af van de grootte van het paard en gevoeligheid voor kruideneffecten, evenals het gebruikte plantendeel. Introduceer nieuwe kruiden altijd geleidelijk en verhoog doses langzaam. Richtlijnhoeveelheden zijn gemiddelden en de optimale dosis wordt gevonden door zorgvuldige proef en observatie.
Bij kruiden in de paardenvoeding, onthoud dat de spijsvertering van het paard langzaam is. Voer blijft ongeveer drie dagen in het spijsverteringskanaal en actieve stoffen hopen zich over dezelfde periode op.
Een typische menselijke dosering is ongeveer 1–2 theelepels per 2,5 dl heet water. Voor paarden is de juiste hoeveelheid vaak 6–16 keer hoger, afhankelijk van lichaamsgewicht.
Kruiden kunnen als zodanig gegeven worden of gemengd door het voer. Mengsels met verschillende kruiden en plantendelen verteren met verschillende snelheden. Bloemen, bladeren, stengels en wortels worden met verschillende snelheden en in verschillende delen van het spijsverteringskanaal opgenomen, wat past bij de natuurlijke fysiologie van het paard. In de natuur zou een vrij grazend paard gedurende de dag vele verschillende planten en plantendelen consumeren.
Over het algemeen wordt het trekken van kruiden in heet water alleen aanbevolen voor kruiden bestemd voor hoest en ademhalingsondersteuning. Soms wordt een snelle werking gewenst en trekken bevordert snellere opname. Dergelijke infusies kunnen gezeefd of ongezeefd gegeven worden, maar mogen niet te heet zijn.
Trekkingstijd beïnvloedt de sterkte van kruidenthee of aftreksels aanzienlijk. Bloemen en bladeren vereisen slechts korte trekkingstijden, omdat ze meestal krachtiger zijn dan schors, wortels of stengels.
Merk op dat kruiden als regel niet aanbevolen worden voor drachtige merries. Veulens hebben ook onvolgroeide spijsvertering, dus geschiktheid moet altijd bevestigd worden.
