Augustus brengt veel veranderingen in het voedingsprogramma van een paard. Ook al duurt het weideseizoen nog voort, het is verstandig om de komende stalperiode al door te nemen.
Hooi is de belangrijkste voedingsbron van het paard. Het uiterlijk vertelt niet het hele verhaal – hooi dat er goed uitziet kan nog steeds voedingsarm zijn. Een hooianalyse lezen paarden eigenaren toont wat het hooi werkelijk bevat. Met behulp van een analyse kan de voeding nauwkeuriger worden gepland en waar nodig aangevuld.
De belangrijkste hooiwaarden en wat ze betekenen
Hoe beïnvloeden de waarden de voeding en hoe moeten ze worden geïnterpreteerd?
1. Droge stof
Bepaalt hoeveel hooi het paard nodig heeft op droge-stofbasis (kg/dag).
Droog hooi heeft een groter volume dan kuilgras omdat het minder water bevat.
2. D-waarde
Hoge D-waarde → energierijk hooi, geschikt voor werkende en groeiende paarden.
Lage D-waarde → energiearm hooi, geschikt voor paarden met overgewicht, maar te lage waarden (<55%) kunnen tot voedingstekorten leiden.
3. Ruw eiwit
Voldoende eiwit ondersteunt spierontwikkeling en stofwisseling.
Bij te lage gehalten heeft het paard eiwitaanvulling nodig.
4. Suiker
Hoog suikergehalte kan een risico vormen voor paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid of obesitas.
Indien nodig kan hooi worden geweekt om het suikergehalte te verlagen.
5. Vezel (NDF)
Zorgt voor verzadiging en ondersteunt de darmfunctie.
Veel vezel is geschikt voor paarden met overgewicht, maar overdreven grof hooi kan slecht verteerbaar zijn.
Hoe ziet goed hooi eruit? – Streefwaarden
Werk- en sportpaarden:
• D-waarde: 68–72%
• Ruw eiwit: 75–90 g/kg DS
• Suikers: <120 g/kg DS
• Vezel (NDF): 500–600 g/kg DS
Licht werk / onderhoudspaarden:
• D-waarde: 60–68%
• Ruw eiwit: 60–75 g/kg DS
• Suikers: <100–110 g/kg DS
• Vezel: 550–650 g/kg DS
Hoefbevangenheid-gevoelige / lichtvoedige paarden:
• D-waarde: 58–65%
• Ruw eiwit: 60–70 g/kg DS
• Suikers: <100 g/kg DS (bij voorkeur <80 g/kg DS)
• Vezel: >600 g/kg DS
Hooi voor lichtvoedige paarden
- Een lagere D-waarde levert minder energie, waardoor het paard meer kan eten zonder aan te komen.
- Houdt het paard verzadigd en ondersteunt de darmfunctie.
- Echter, overdreven lage D-waarden (<55%) worden niet aanbevolen vanwege slechte verteerbaarheid en onvoldoende voedingsstoffen.
- Voeg supplementen alleen toe waar nodig (eiwit, mineralen, vitaminen).
Breng voedingsveranderingen altijd langzaam aan om het spijsverteringssysteem van het paard tijd te geven zich aan te passen.
Bronnen (Finland):
- Luke – Voedertabellen en voedingsaanbevelingen voor paarden
- Hevostietokeskus ry – Paardenvoedingsgids
- Suomen Hippos ry – Publicaties over paardenvoeding en welzijn
- Universiteit van Helsinki, Faculteit Diergeneeskunde – Paardenvoeding
Internationale bronnen:
- NRC (National Research Council) – Voedingsvereisten van Paarden, 6e Herziene Editie
- The Horse Magazine - expertartikelen over paardenvertering en voedingswaarden van voer
- Kentucky Equine Research
(KER) - onderzoek en praktische informatie over hooianalyse en paardenvoeding
- British Horse Society
(BHS) - principes van paardenvoeding en hooievaluatie
- Feed Advisory Board (UK) - richtlijnen voor het interpreteren van hooi- en kuilgrasanalyses
